Mika do mydła i świec: co to jest, jak dawkować i rozrabiać
Mika do mydła to mineralny pigment perłowy Mika, czyli barwnik kosmetyczny w postaci drobnego proszku, który nadaje kostkom mydła i świecom kolor oraz charakterystyczny połysk. Jedna łyżeczka potrafi zmienić przezroczystą bazę w kostkę mieniącą się jak masa perłowa. Ta sama łyżeczka dodana bez przygotowania zostawi jednak grudki, smugi i kolorowy osad na dłoniach. Pokazujemy, jak dobrać mikę do konkretnej masy, jak ją rozrobić i dawkować oraz czego unikać przy barwieniu mydła i wosku.
Czym jest mika do mydła i z czego powstaje pigment perłowy?
Mika to minerał z grupy krzemianów warstwowych. Najczęściej stosuje się muskowit, który łatwo rozszczepia się na cieniutkie, przezroczyste płatki. W składzie kosmetyku występuje jako „mica” i ma numer CI 77019. Sama mika daje tylko delikatny, srebrzysty połysk, a kolor pojawia się dopiero wtedy, gdy płatki pokryje się warstwą dwutlenku tytanu (CI 77891) albo tlenków żelaza.
Pigment perłowy działa jak zbiór miniaturowych lusterek. Światło odbija się od kilku warstw jednocześnie, a grubość powłoki z dwutlenku tytanu decyduje o tym, jaki odcień widzimy. Stąd bierze się efekt perłowy i zmiana barwy zależnie od kąta patrzenia. Coraz częściej spotyka się też mikę syntetyczną (w składzie: synthetic fluorphlogopite), która ma gładsze płatki i czystszy, jaśniejszy połysk.
Rodzaj pigmentu | Oznaczenie CI | Efekt w mydle |
Mika naturalna (muskowit) | CI 77019 | Delikatny, srebrzysty połysk |
Mika z dwutlenkiem tytanu | CI 77019 + CI 77891 | Perłowa biel, odcienie zmienne pod kątem |
Mika z tlenkami żelaza | CI 77019 + CI 77491/77492/77499 | Złoto, miedź, brązy, rdzawe czerwienie |
Mika z barwnikiem organicznym | CI 77019 + np. CI 42090 | Intensywne błękity i róże, ryzyko zmiany koloru |
Numery CI z etykiety podpowiadają więc, jak pigment zachowa się w danej masie, zanim jeszcze otworzymy słoiczek.
Jak dodać mikę do mydła glicerynowego i ile jej użyć?
Mydło glicerynowe z gotowej bazy to najprostszy sposób, żeby poznać, jak zachowuje się mika w mydle. Baza glicerynowa topi się w temperaturze ok. 60-70°C i nie zawiera już wolnego wodorotlenku sodu, więc kolory miki pozostają stabilne, choć barwniki organiczne mogą lekko zmienić odcień. Kolor po zastygnięciu zwykle odpowiada temu w płynnej masie. Bazy przezroczyste pokazują pełny efekt perłowy, bo światło przechodzi przez kostkę i odbija się od płatków na różnej głębokości. W bazie białej, zawierającej dwutlenek tytanu, mika daje raczej pastelowy, satynowy połysk niż głęboką perłę.
Rozrabianie miki w glicerynie lub oleju krok po kroku
Suchy proszek wsypany prosto do gorącej bazy zbija się w grudki, które pękają dopiero pod palcami podczas mycia. Dlatego mikę zawsze najpierw zamieniamy w pastę:
Odmierz porcję miki do małego szklanego naczynia, w którym od razu widać suche drobiny.
Dodaj glicerol (glicerynę roślinną) w proporcji ok. 1:2 lub 1:3, czyli na ¼ łyżeczki miki pół łyżeczki płynu. W mydłach olejowych zamiast gliceryny sprawdzi się lekki olej, np. słonecznikowy.
Rozcieraj łyżeczką lub małą szpatułką przez ok. minutę, aż powstanie gładka pasta bez grudek.
Wlej pastę do stopionej bazy i mieszaj powoli, żeby nie napowietrzyć masy.
Pasta na glicerynie łączy się z bazą natychmiast, bo baza sama w dużej części składa się z glicerolu. Jeśli na powierzchni pojawią się pęcherzyki, wystarczy przed zastygnięciem spryskać je alkoholem.
Ile miki na 500 g bazy glicerynowej?
Punktem odniesienia jest ok. 1 łyżeczka miki na 500 g bazy, co daje kolor średnio nasycony. Zaczynamy jednak od ¼ łyżeczki i dosypujemy stopniowo, bo pigment łatwo przedawkować. Nadmiar nie pogłębia koloru bez końca: płatki osiadają na dnie formy, a podczas mycia zostawiają barwny osad na dłoniach i kolorowe smugi w pianie.
Z naszych prób wynika, że w bazie przezroczystej pół łyżeczki na 500 g daje już wyraźny, transparentny kolor. W bazie białej do podobnego efektu potrzeba prawie pełnej łyżeczki, bo biel rozjaśnia pigment. Odcień sprawdzamy na zimnej łyżce: kropla masy zastyga w kilkanaście sekund i pokazuje kolor końcowy. Przy mydłach warstwowych każdą warstwę barwimy osobno i wlewamy, gdy poprzednia ma już kożuch, inaczej pigmenty mieszają się na granicy.
Czy mika zmienia kolor w mydle robionym na zimno?
Mydło metodą na zimno powstaje w reakcji olejów z wodorotlenkiem sodu (NaOH). Przez pierwsze dni pH masy przekracza 12, a po 4-6 tygodniach dojrzewania spada do ok. 9-10. Takie środowisko nie szkodzi samej mice ani tlenkom żelaza, ale niszczy wiele barwników organicznych, którymi barwi się płatki w intensywnych odcieniach. Efekt bywa rozczarowujący: róż szarzeje, fiolet przechodzi w brąz, a neonowy błękit blednie po kilku tygodniach.
Przy doborze pigmentu do mydła na zimno kierujemy się takim podziałem:
Stabilne są miki z tlenkami żelaza (złoto, miedź, brąz, rdzawa czerwień) i z dwutlenkiem tytanu (perłowa biel, srebro).
Stabilne są też ultramaryny (CI 77007) i miki na nich oparte, dające błękity i chłodne fiolety.
Ryzykowny jest fiolet manganowy (CI 77742), który w zasadowym pH potrafi zszarzeć lub zbrązowieć.
Ryzykowne są miki z barwnikami syntetycznymi, zwłaszcza w odcieniach neonowego różu, fioletu i zieleni.
Przed większą partią robimy próbkę testową: 100 g masy z planowaną dawką pigmentu odstawiamy na 3-4 tygodnie i porównujemy z kolorem wyjściowym. Kartka z zapisaną dawką i datą przy każdej próbce chroni przed nietrafionymi partiami po kilka kilogramów. Pigment, który po teście zachował odcień, sprawdzi się w tej recepturze kolorystycznie.
Mika perłowa do świec: jak barwić wosk sojowy, by nie zatkać knota?
Mika perłowa do świec wygląda efektownie, ale nie rozpuszcza się w wosku. Płatki są cięższe od płynnej masy i w ciągu kilku minut opadają na dno. Kiedy świeca się pali, roztopiony wosk wokół knota zasysa te drobiny, które osadzają się na knocie, przygaszają płomień i powodują kopcenie.
Właściwości miki w wosku różnią się więc zasadniczo od tych w mydle. W mydle płatki zostają zawieszone w zastygłej masie, w świecy wracają do obiegu przy każdym spalaniu. Najbezpieczniej używać miki tam, gdzie płomień jej nie dosięgnie: na powierzchni i krawędziach świec filarowych oraz w świecach dekoracyjnych, których się nie zapala. Całą masę świecy do palenia lepiej barwić barwnikami rozpuszczalnymi w wosku.
Temperatura i dawka miki w wosku sojowym
Wosk sojowy topimy, a mikę dodajemy, gdy temperatura spadnie do ok. 60-70°C. W gorętszym wosku płatki opadają szybciej, w chłodniejszym nie zdążą się równomiernie rozprowadzić. Maksymalna dawka to ok. 0,5-1 g na 100 g wosku, czyli dla świecy w słoiku 200 ml (ok. 180 g wosku) najwyżej 0,9-1,8 g pigmentu. Masę mieszamy delikatnie aż do momentu, gdy zacznie mętnieć i gęstnieć, i dopiero wtedy wlewamy do naczynia.
Knot o rozmiar większy niż w świecy bez dodatków zmniejsza ryzyko zatykania, ale zbyt duży knot kopci i przegrzewa naczynie. Dlatego na świecy testowej sprawdzamy, czy płomień nie przekracza ok. 2-3 cm i nie kopci. Po pierwszym spalaniu (ok. 2-3 godziny, aż roztopi się cała powierzchnia) oglądamy knot po zgaszeniu: czarna narośl w kształcie grzybka albo drobiny pigmentu przyklejone do knota oznaczają, że miki jest za dużo.
Efekt perłowy najładniej wygląda w górnej warstwie: wystarczy oprószyć powierzchnię suchą miką za pomocą pędzelka, gdy wosk jest jeszcze lekko lepki.
Jak wybrać bezpieczną mikę do kosmetyków, kul kąpielowych i świec?
Mika trafia do mydeł, kul kąpielowych, soli do kąpieli, balsamów i błyszczyków. Do wszystkiego, co dotyka skóry, nadaje się jednak tylko mika kosmetyczna. Brokat i miki z działu artystycznego mogą zawierać barwniki niedopuszczone do kosmetyków, więc nie powinny trafiać na skórę ani do ust. Przy zakupie sprawdzamy:
numer CI na etykiecie, np. CI 77019 dla miki i CI 77891 dla dwutlenku tytanu,
dopuszczenie kosmetyczne i zakres stosowania (skóra, okolice oczu, usta),
wielkość cząstek: 10-60 µm daje satynowy połysk, powyżej 100 µm efekt brokatu,
pochodzenie pigmentu, czyli mika naturalna albo syntetyczna.
Na start rekomendujemy 2-3 uniwersalne odcienie: perłową biel, złoto na tlenkach żelaza i błękit na ultramarynie. Z tych pigmentów, mieszanych w różnych proporcjach, da się uzyskać większość kolorów i od razu sprawdzić, jak każdy zachowuje się w mydle i w wosku.
Last Articles
Wosk sojowy problemy: pękanie, dziury, nalot i tunelowanie
Wosk sojowy: problemy, które sprawia, rzadko pojawiają się przypadkiem. Pęknięcia, dziury przy knocie, biały nalot, tunel w środku świecy czy masa, która nie chce stwardnieć, prawie zawsze mają źródło..
Zapachy do mydeł: olejki eteryczne czy zapachowe? Porównanie
Zapachy do mydeł, olejki eteryczne i olejki zapachowe, dobiera się przede wszystkim do metody produkcji. Olejek eteryczny daje w pełni roślinny skład i nutę zapachową kojarzoną z aromaterapią, choć w ..
Mika do mydła i świec: co to jest, jak dawkować i rozrabiać
Mika do mydła to mineralny pigment perłowy Mika, czyli barwnik kosmetyczny w postaci drobnego proszku, który nadaje kostkom mydła i świecom kolor oraz charakterystyczny połysk. Jedna łyżeczka potrafi ..
Wosk sojowy a parafina - jakie są różnice przy robieniu świec?
Wosk sojowy czy parafina? Odpowiedź zależy przede wszystkim od rodzaju świecy, którą chcesz wykonać. Do zalewania pojemników potrzebujesz innych właściwości niż do odlewania wolnostojących figurek. Do..




